نظر سیروس نوذری درباره ی سبزها قرمزها در کتاب کوته سرایی
سیری در شعر کوتاه معاصر، با عنوان اصلی " کوته سرایی" نوشته ی سیروس نوذری را انتشارات ققنوس در سال 1388 منتشر کرده است.
در این کتاب نویسنده ضمن نقب زدن به شعرهای کوتاه در تاریخ ادبیات ایران،جریان های شعر کوتاه را در سال های اخیر بررسی کرده است.كتاب كوته سرايي 576 صفحه بوده و شامل پيشگفتار، 13 فصل و نيز نمايه است:
قالبهاي سنتي در شعر كوتاه معاصر
شعر كوتاه و شاعران نيمايي
ديگر شاعران شعر كوتاه
جريان هاي شعر كوتاه
انتشار هايكو
تاثير هايكو بر شعر جهان
عوامل گسترش هايكو
جريان هاي شعر كوتاه معاصر بعد از سال 1361
صداي پاي ژانر شعر كوتاه
شاعران كوتاه سرا بعد از سال 1361
شعر كوتاه در وبلاگ ها
گزينه شعرهاي كوتاه
در صفحه 81 و 82 این کتاب درباره ی " سبزها قرمزها " نیز مطالبی آمده است که ضمن تشکر از آقای سیروس نوذری عین مطلب تقدیم می شود:
صادق رحمانی
باید بگویم معرفی رباعی نویسان معاصر بدون نام بردن از صادق رحمانی چیزی کم خواهد داشت . صادق رحمانی در مجموعه سبزها ، قرمزها تعدادی رباعی منتشر کرده است که خود آنها را " رباعی نیمایی" می نامد . از این رو که شاعر در آنها مقید به تعداد چهارکانه مصاریع رباعی نیست . اغلب شعر های این مجموعه شعرهای کوتاهی هستند در وزن رباعی اما تک بیت ، و آزاد از سایر محدودیت های ساختار کلاسیک آن :
خانه دو
چون کهنه رباطی است
جهان گذران
وین خانه کاگلی از آن دگران
برگ نخل
گیسوی بلند نخل
بر شانه باد
مثل پر طاووس که در آب افتاد
شاعر اما به شدت وابسته به نگاه بومی و جغرافیایی خود است و افراط و تاکید او در این کار چنان است که ارتباط با شعر او را دشوار می کند
قرار
- امروز چهارشنبه ، شیخ عبدالله
- آن دفعه غروب شد کمی زود بیا
{....}
نکته جالب در شعر های رحمانی این است که او برای هر شعر توضیحی نوشته نزدیک به شیوه ای که یدالله رویایی چند سال پیش از او در هفتاد سنگ قبر به کار برده است . توضیحات شاعر شاید بیشتر از این روست که به سبب آشنایی خواننده با عناصر بومی امکان ارتباط با شعرش را فراهم کند . این توضیحات البته گاه لازم و گاه زائدند . به هر حال در نگاه بومی شاعر صمیمیتی وجود دارد که تاثیر گذار است و شعرش خواندنی ؛ شعر هایی که می توان بعضی از آنها را نوعی هایکوی ایرانی نامید :
ابر
شگفت این همه مه
این همه ابر در دشت پائین
شگفت است در موسم فروردین
سکوت
پر زمزمه ، زنگوله بزها
- به چرا –
خاموش و سخن نیوش ، سنگ لب راه
شعرهاي روان و ساده 
رحماني انساني بسيار عاطفي است كه در حين شعر گفتن اداي كسي را در نمي آورد و حتي بخشي از شعرهايش خاطرات كودكي وي هستند. 
درخصوص شعر و شاعري از ديرباز تعاريف زيادي ارائه شده كه البته هيچ يك به انجام نرسيده است. آنچه در مورد شعر بسيار مورد بحث بوده است، بحث خيال و تصوير است. بسياري از بزرگان عرصه ادب، خيال را يك دروغ بزرگ مي دانستند. تقسيم بندي هاي فراواني درباره خيال شده؛ خيال زيبايي شناسانه، خيال نخستين، خيال واپسين، خيال انتاجي و... كه نتيجه اينها نفي خيال بوده است. وي كه در جلسه كانون ادبيات ايران، ويژه نقد كتاب «سبزها قرمزها» اثر «صادق رحماني» سخن مي گفت، ادامه داد: «نام اين كتاب برگرفته از يكي از شعرهاي نيماست كه برگزيده صد رباعي نيمايي است. هميشه شعرهايي قابل توجه بوده و هستند كه از چشمها و زبانهاي ما، منشأ گرفته است. براي وارد شدن به اين كتاب نيز بايد به اين چشمها و گوشهاي شاعرانه دقت كرد.» وي افزود: شعرهاي رحماني تماشايي است و وي به چيزهايي مي پردازد كه ما از ديدار و شنيدارش به سرعت گذشته ايم ما در شعر وي با نوعي تصاوير خراساني روبرو مي شويم و در اين شعرهاي شاعر، صنايع لفظي و ادبي را به قصد به رخ كشيده شدن استفاده مي كند. 
مجموعه سبز ها قرمز ها حاوي صد رباعي نيمايي است كه در نوع خود قابل توجه اند،اين مجموعه كه ششمين كتاب از شعرهاي رحماني است به دلايل گوناگون با آثار قبلي او متفاوت است._ خبر گزاري كتاب ايران(ايبنا):آنچه مجموعه مورد بحث را از ديگر كارهاي اين شاعر متمايز مي كند در درجه اول نوع نگاه او به عناصر بومي و ارائه آن ها به زباني مدرن است،رحماني با اين كار به نوعي، در هم آميزي دو احساس را تجربه كرده كه تا حدودي هم موفق از آب درآمده است. اغلب سروده هاي مجموعه سبز ها و قرمز ها ساده و روانند و شاعر در پي آن نبوده كه با استفاده از واژگان و تصاوير دور از ذهن ،مخاطبش را دچار پريشان حالي كند،به تعبير بهتر مي توان گفت كه شعر هاي اين مجموعه بدون هيچ ادعايي راه خود را براي رسيدن به اعماق ذهنيت مخاطب پيدا مي كنند و هر علاقه مند به حوزه شعر بنا به سطح سليقه و مطالعه مي تواند از خواندن آن ها لذت ببرد. يكي از نكاتي كه در مواجهه اوليه با اين مجموعه حضور خود را اعلام مي كند دلبستگي هاي شاعر به عناصر بومي سرزمين خود است،نكته اي كه مي توان از آن به عنوان يك برگ برنده در رسوخ روح اشعار به ذهن خواننده از آن ها ياد كرد. نكته قابل اعتنا در اين مجموعه عدم داوري هاي مثبت و منفي در مواجهه با شخصيت ها و وقايع گذشته است.
